Mimo tego stanowisko dyrektora PKP we Lwowie opuścił latem 1939 i wtedy wyjechał do Warszawy po nominacji na posadę dyrektorską tamże. W 1939 został szefem Wojennej Dyrekcji KolejowejRafał Dmowski: Funkcjonowanie Kolei na południowym Podlasiu w przededniu wojny i jej rola w Kampanii Wrześniowo-Październikowej 1939 roku na przykładzie Siedleckiego Węzła Kolejowego (Zarys problematyki), [w:] Kazimierza Pindel (red.): Podlasie w działaniach wojennych we wrześniu 1939 roku, Instytut Historii Akademii Podlaskiej Siedlce 2003, s. 197-230..
Po wybuchu II wojny światowej i nastaniu okupacji niemieckiej zaangażował się w działalność konspiracyjną. Został oficerem Armii Krajowej. Pełnił funkcję szefa Biura Wojskowego Komunikacji Komendy Głównej AK (1942). Został aresztowany przez Niemców i rozstrzelany 12 lutego 1943 podczas egzekucji w Lasach Chojnowskich.
Był drugim mężem aktorki Ireny Solskiej.
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (9 listopada 1932) „za zasługi na polu usprawnienia administracji kolejowej”. Złoty Krzyż Zasługi (po raz drugi, 10 sierpnia 1938) Srebrny Krzyż Zasługi (28 lutego 1925)M.P. z 1925 r. nr 56, poz.