Za prezbiterium znajduje się wiele polskich grobów, wiele z nich jest starszych od samego kościoła. kościół Świętej Trójcy – popijarski, klasycystyczny, zbudowany w 1803 Kościół zamknięto w 1832 i w 1847 zamieniono na sobór prawosławny. Do katolików wrócił w 1918. Po drugiej wojnie światowej funkcjonował jako sala wystawowa. W 1989 zwrócono go wiernym. Przy kościele był klasztor pijarów ufundowany w 2. poł. XVIII w. przez Krzysztofa z Lubrańca Dąmbskiego, starostę bernatańskiegoFontes Histroriae Lituaniae, vol. VIII, , Wilno 2009, s. 171–172.. Klasztor prowadził szkołę zamienioną w gimnazjum o wysokim poziomie nauczania. Zamknięto ją w 1863. A w 1872 otworzono tu seminarium nauczycielskie. Gimnazjum ponownie działało w okresie międzywojennym. Klasztor został skasowany w 1832 przez władze carskie i urządzono w nim koszary. Katedra pod wezwaniem Chrystusa-Króla. Budowę świątyni rozpoczęto w 1904, przerwano w okresie I wojny światowej. Wznowiono budowę według nowych planów z przeznaczeniem na świątynię katedralną. Wybudowana w stylu eklektycznym z elementami neobaroku i neoklasycyzmu. Cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego z 1894G. Szlewis, , Свято-Духов Монастыр, Vilnius 2006, , s. 435. Budynek dawnego sądu powiatowego (upickiego), najstarszy w Poniewieżu z 1614.