Światło obu wiązek po opuszczeniu przechodzi przez układ nieliniowy, uzyskując drgania o częstotliwości różnicowej, która jest proporcjonalna do prędkości obrotu lasera pierścieniowego.
Żyroskopy laserowe są dokładniejsze niż żyroskopy mechaniczne, niewrażliwe na drgania zewnętrzne i trwałe, mają wadę z powodu efektu znanego jako „zablokowanie” przy bardzo małej prędkości obrotowej, polegającej na wskazywaniu braku obrotu przy bardzo małej prędkości obrotowej. Przyczyną problemu jest zjawisko zachodzące dla generatorów drgań, gdy dwa generatory o niewiele różniących się częstotliwościach są sprzężone, to zmieniają częstotliwość drgań, tak że drgają z taką samą częstotliwością, co w żyroskopie powoduje wskazanie braku obrotów pomimo powolnego obrotu. By wyeliminować to zjawisko stosuje się kilka technik.
W technice zwanej ditheringiem wnęka lasera pierścieniowego jest obracana tam i z powrotem wokół własnej osi za pomocą mechanicznej sprężyny napędzanej z częstotliwością rezonansową. Zapewnia to, że prędkość kątowa systemu jest zwykle daleka od progu zamknięcia. Nie rozwiązuje to całkowicie problemu zablokowania, ponieważ w każdym cyklu obrotu istnieje krótki przedział czasu, w którym prędkość obrotowa jest bliska zeru i może na krótko wystąpić zablokowanie.