W okresie, gdy przełożonym monasteru był hieromnich Arseniusz (1870–1891) odnowiona została stara cerkiew Świętych Piotra i Pawła, natomiast w latach 1891–1893 przebudowano sobór św. Katarzyny, w którym w kolejnych latach wykonano nowe freski. Większość mieszkańców monasteru w końcu XIX w. była w podeszłym wieku i prowadziła ascetyczny tryb życia. Dzięki prowadzeniu gospodarstwa klasztor osiągał jednak wysokie dochodyXIX ВЕК.
W 1908, w dniu, gdy miały odbyć się uroczystości 250. rocznicy powstania klasztoru, przełożony wspólnoty ihumen Martyriusz został zamordowany w swojej celi. Był to napad rabunkowy; winnych nigdy nie ustalono. Podczas I wojny światowej budynki monasteru w Widnym przekazano mniszkom z monasteru Narodzenia Matki Bożej w Różanymstoku, ewakuowanym z Królestwa Polskiego w 1915. O zmianie typu monasteru z męskiego na żeński zdecydował osobiście patriarcha moskiewski i całej Rusi Tichon, na prośbę przełożonej monasteru w Różanymstoku, Heleny. Ostatni mnisi z klasztoru w Widnym zostali przeniesieni do innych wspólnot. Monaster w Widnym po rewolucji październikowej mógł dalej funkcjonować jako komuna pracy. Sobór św. Katarzyny pozostał czynny jako cerkiew parafialna. Wspólnotę ostatecznie zamknięto w 1931.