Relikwiarz Halwilów lub Krzyż Halwilów () – późnogotycki relikwiarz wykonany przed rokiem 1470 w strasburskim warsztacie złotniczym. Od strony typologicznej łączy cechy krzyża relikwiarzowego oraz relikwiarza skrzyniowego. Nazwę swą zawdzięcza inskrypcjom Halwil które figurują na tarczach herbowych. Do 1833 roku relikwiarz znajdował się w skarbcu katedry w Bazylei (Basel-Stadt, Szwajcaria). Obecnie w zbiorach Basel Historisches Museum w Bazylei. Cenny przykład późnogotyckiego złotnictwa w Górnej Nadrenii.

Wygląd Relikwiarz składa się z trzech części: postumentu oraz skrzyneczki i zespołu rzeźb wieńczących skrzyneczkę, który stanowią wielki krzyż z wizerunkiem Chrystusa, figury Matki Boskiej św. Jana Ewangelisty oraz aniołów.

Relikwiarz jest wykonany na rzucie prostokąta. Postument składa się z wydatnego cokolika ażurowego korpusu oraz nakrycia. Podstawę i korpus zdobi dekoracja maswerkowa, która w korpusie jest ażurowa. Forma maswerków jest typowa dla późnego gotyku, przeważają dynamiczne formy z motywem rybiego pęcherza oraz trójliścia. W korpusie wyróżnia się także artykulacja za pomocą filarków które od zewnątrz posiadają nisze. Przy nich znajdują się przysadziste konsole wsparte na niewielkich kolumienkach. Baldachimy mają formę przypominającą fiale.