Łongin Iwanowicz Awdiukiewicz (ros. Лонгин Иванович Авдюкевич; ur. 1 listopada 1916, zm. 8 stycznia 1988 w Rydze) – szef KGB Łotewskiej SRR (1963–1980).
Od 1940 członek WKP(b), w 1940 brał aktywny udział w ustanawianiu radzieckiej okupacji na Łotwie i sowietyzacji Łotwy. Instruktor powiatowego komitetu partii komunistycznej w Dyneburgu, dyrektor kombinatu przemysłowego, po ataku Niemiec na ZSRR ewakuowany do obwodu gorkowskiego (obecnie obwód niżnonowogrodzki). W latach 1942–1944 komisarz oddziału partyzanckiego, później brygady, sekretarz podziemnego łatgalskiego komitetu okręgowego partii komunistycznej. Po ponownym zajęciu Łotwy przez ZSRR sekretarz partyjny w Dyneburgu i I sekretarz komitetu partyjnego w Rzeżycy, od 1951 kierownik wydziału KC KPŁ, członek KC i zastępca członka Biura KC KPŁ, w 1955 skończył Wyższą Szkołę Partyjną przy KC KPZR. Od 1955 zastępca przewodniczącego, a od stycznia 1963 do 21 listopada 1980 przewodniczący KGB Łotewskiej SRR w stopniu generała majora. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 7. do 10.