Wyobrażenia tygrysów szablozębnych są obecne w kulturze masowej, np. tygrys taki był jedną z głównych postaci serii filmów animowanych Epoka lodowcowa.
Opis Drapieżnik ten miał krótki ogon, mocne kończyny i wielką głowę. Osiągał wzrost zbliżony do dzisiejszych lwów, lecz największe osobniki były o wiele większe. Kąt rozwarcia szczęk tygrysa szablozębnego wynosił 120 stopni, a przystosowane do rozdzierania kły szczękowe były największe wśród wszystkich przedstawicieli rodziny kotowatych – średnio miały one wielkość około 17 centymetrów, natomiast u największego gatunku aż 28 centymetrów. Jednak z powodu słabych mięśni szczęk siła zgryzu tygrysa szablozębnego była mniej więcej trzy razy słabsza niż u lwa. Kły żuchwowe były o wiele krótsze od szczękowychzwierzetainformacje.pl Smilodon (tygrys szablozębny, szablastozębny).
Zwierzę miało też mocny kark i silne łapy, zwłaszcza tylne, krótsze od przednich. Mogło chować pazury. Prawdopodobnie tygrys szablozębny nie był dobrym biegaczem, ponieważ budowa ciała zapewniała mu siłę, ale nie szybkość.