Duk (Pygathrix) – rodzaj ssaków naczelnych z podrodziny gerez (Colobinae) w obrębie rodziny koczkodanowatych (Cercopithecidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Półwyspie Indochińskim w Azji Południowo-Wschodniej.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) samic 49–60 cm, samców 55–66 cm, długość ogona samic 42–80 cm, samców 52–84 cm; masa ciała samic 4,7–11,7 kg, samców 8–12,5 kg.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1812 roku francuski przyrodnik Étienne Geoffroy Saint-Hilaire w artykule zatytułowanym Tabela zwierząt czworonożnych, czyli zwierząt stanowiących pierwszy rząd gromady ssaków, opublikowanym na łamach „Annales du Muséum d’histoire naturelle”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) duk wspaniały (P. nemaeus).
Etymologia Pygathrix: pugē ‘zad’; θριξ thrix, τριχος trikhos ‘włosy’. Daunus: w mitologii greckiej Daunos (gr. Δαυνος Daunos) był królem Apulii. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Simia nemaeus .