Bruno Beater (ur. 5 lutego 1914 w Berlinie, zm. 9 kwietnia 1982 tamże) – niemiecki komunista, generał pułkownik, I zastępca ministra bezpieczeństwa państwowego NRD (1964–1982).
Życiorys Uczył się w szkole ludowej, w latach 1928–1932 uczeń cieśli, później cieśla. Od października 1936 do listopada 1938 odbywał służbę w Wehrmachcie (68 pułk piechoty w Brandenburgu), w sierpniu 1939 ponownie powołany do służby wojskowej, żołnierz 230 pułku piechoty 76 Dywizji Piechoty, walczył z Francją, później służył w okupowanej Polsce i w Rumunii. Od 1941 walczył na froncie wschodnim, m.in. pod Stalingradem, później służył we Francji, jesienią 1943 walczył we Włoszech przeciwko aliantom, od grudnia 1943 ponownie na froncie wschodnim, w lipcu 1944 wzięty do sowieckiej niewoli, gdzie niewoli wstąpił do Komitetu Narodowego Wolne Niemcy, w 1945 walczył pod Wrocławiem po stronie Armii Czerwonej. Od maja do października 1945 agitator w obozie dla jeńców we Wrocławiu-Psim Polu, wstąpił do KPD, od 1946 członek SED.