Natomiast nowele podpisywała swoim panieńskim nazwiskiem – von Reichenbach. Ośmielona rosnącą popularnością hrabina Valeska coraz więcej opowiadań posyłała potajemnie do popularnych wówczas czasopism „Über Land und Meer” i „Daheim”. Mąż dowiedział się jednak o tajemnicy żony odkrywając pokwitowania honorariów za publikacje. Ogromnie poruszony zastrzegł swojej małżonce, że ta cała pisanina musi odbywać się w tajemnicy przed rodziną i znajomymi. Obawiał się on, że praca pisarska, poglądy i zbytnia emancypacja żony może odbić się niekorzystnie na jego politycznej karierze. Politycznie związany był on z partią tzw. „wolnych konserwatystów” przedstawiającej interesy pruskich latyfundystów i przemysłowcówVolker Stalmann: Die konservativen Parteien (1867–1918). In: Lothar Gall (Ed.): Regierung, Parlament und Öffentlichkeit im Zeitalter Bismarcks. Politikstile im Wandel. Schöningh, Paderborn u. a. 2003, (Otto-von-Bismarck-Stiftung Wissenschaftliche Reihe 5), s. 91–126..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Valeska Gräfin Bethusy-Huc · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.