Károly Fogl (, ur. 19 stycznia 1895 w Újpescie, zm. 12 stycznia 1969 w Budapeszcie) – węgierski piłkarz występujący na pozycji obrońcy, reprezentant Węgier w latach 1918–1929, olimpijczyk, trener piłkarski.
Kariera piłkarska Zawodnik klubów węgierskich: Mezei TC (?-1912), Újpesti Törekvés SE (1912-1914), Újpesti TE (1914-1930), Vasas SC (1931). Jako piłkarz Újpestu mistrz Węgier 1930 oraz czterokrotny finalista Pucharu Węgier w 1922, 1923, 1925 i 1927. Zdobywca tytułu węgierskiego piłkarza roku 1920. W 1927 roku po raz pierwszy zagrał w rozgrywkach klubowego Pucharu Europy Środkowej, znanym jako Mitropa Cup. Dwa lata później jako piłkarz Újpest FC został zdobywcą tego pucharu.
Kariera reprezentacyjna Debiutował w reprezentacji Węgier w czerwcu 1918 roku, w zwycięskim spotkaniu z Austrią, wygranym w Wiedniu 2:0. W 1920 roku po raz pierwszy wystąpił w reprezentacji razem ze swoim młodszym bratem Józsefem Foglem III. Obaj szybko stali się dominującymi postaciami węgierskiej drużyny narodowej w latach dwudziestych, tworząc legendarny duet obrońców Fogl-gát, niezwykle silną i trudną do sforsowania formację. Był uczestnikiem Igrzysk Olimpijskich 1924 w Paryżu, na których wystąpił w dwóch meczach. Po raz ostatni w drużynie narodowej zagrał w kwietniu 1929 w spotkaniu ze Szwajcarią.