thumb|Gmach Giełdy i Banku Polskiego ok. 1920 roku Gmach Giełdy i Banku Polskiego – budynek znajdujący się przy placu Bankowym 1 w Warszawie, wzniesiony z przeznaczeniem na siedzibę Banku Polskiego i Giełdy.
Opis Klasycystyczny gmach został wzniesiony w latach 1825–1828 według projektu Antonia Corazziego przy współpracy Jana Jakuba Gaya.
Dwukondygnacyjny budynek został dopasowany do kształtu narożnej parceli. Jego charakterystycznym elementem była osadzona na wysokim tamburze niska kopuła, wieńcząca zaokrąglony narożnik; pod nią umieszczono wielką salę operacyjną Banku Polskiego (według innego źródła – salę Giełdy). Trójkondygnacyjną salę o średnicy 21 metrów dekorowały m.in. galerie obiegające wnętrze i kasetony w sklepieniu kopuły. Salę oświetlało półkoliste okno wycięte w tamburze kopuły, ujęte z zewnątrz w płaskorzeźby przedstawiające geniusze Sławy, zaprojektowane przez Ludwika Kauffmanna. Trzymają one w rękach róg obfitości i kaduceusz – symbole pokoju i handlu.
W latach 1828–1830 wzdłuż ulicy Elektoralnej dobudowano niewielkie skrzydło biurowe, które zaprojektował Jan Jakub Gay. Zostało one rozbudowane w latach 1856–1866.