Zdaniem hiszpańskiego ambasadora, księcia de Liria, który kilkakrotnie miał okazję spotkać Natalię osobiście, była "brzydkim, choć dobrze zbudowanym dzieckiem o pięknych oczach, której zalety ducha są o wiele większe od tych ciała: jest przyjazna, uprzejma, hojna, łagodna i bardzo inteligentna, czym przyciąga wszystkich do siebie - być może wyrośnie na piękną kobietę."Romanowowie. Imperium i familia str. 179. 220px|mały|lewo|Natalia Aleksiejewna (z prawej) i Piotr Aleksiejewicz (z lewej) jako Diana i Apollo, obraz autorstwa Louisa Caravanque z roku 1722 Ciało Natalii zostało pochowane w grobowcu w Monasterze Wniebowstąpienia Pańskiego w Moskwie, który znajdował się tam do 1920 roku, kiedy to komuniści zburzyli klasztor i nakazali przenieść zwłoki do Soboru św. Michała Archanioła. Na nagrobku, który nie zachował się do naszych czasów, wyryte było epitafium autorstwa młodego cesarza - "Wielce błogosławiona wielka księżna Natalia Aleksiejewna, ukochana siostra cesarza Piotra II zgasła jesienią roku pańskiego tysiąc siedemset dwudziestego ósmego z woli wspaniałego Boga, który uczynił życie ludzkie świętym przez śmierć Jedynego swego Syna. Dziecko nie umarło, tylko śpi.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Natalia Romanowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.