Kontekst Ukiyo-e thumb|left|Drzeworyt Moronobu Hishikawy, jednego z pierwszych mistrzów gatunku ukiyo-e jest rodzajem drzeworytu i malarstwa japońskiego popularnym od XVII do XX wieku, głównie o tematyce historycznej, lub przedstawiającym widoki i pejzaże oraz sceny z teatru kabuki i dzielnic rozrywkowych.
Termin ten został po raz pierwszy użyty przez japońskiego pisarza Ryōi Asai w 1661 roku w dziele Ukiyo monogatari (pol. Opowieści o przemijającym świecie). Są one ważnym źródłem informacji o zachodzących przemianach w świadomości społecznej tamtych czasów. Słowo ukiyo oznaczało dawniej smutny świat, a od XVII w. – ulotny świat, z odcieniem znaczeniowym rozkoszy zmysłowych. Skoro życie jest ulotne, przemijające, to należy nim się radować, korzystać z przyjemności.
Hokusai thumb|Podpis Hokusaia (po lewej), tytuł serii i dzieła (w ramce) Hokusai urodził się w 1760 roku w Katsushika, wschodniej dzielnicy Edo, dzisiejszego Tokio. W dzieciństwie nosił imię Tokitarō. Był synem wytwórcy luster pracującego dla sioguna. Jego matką była najprawdopodobniej konkubina, ponieważ Hokusai nigdy nie był brany pod uwagę w sprawach spadkowych dotyczących jego ojca.