Jego żoną była Walentyna z domu Tymińska, ur. 6 marca 1901 r. w Nowonikołajewsku na Syberii (obecnie Nowosybirsk), absolwentka Wydziału Humanistycznego Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie (1927). Jej siostrą była Zofia Szagonowa – por. AK ps. „Jagna” i „Kajtek”, łączniczka Komendy Głównej. Po wojnie Walentyna Pokornowa (używała nazwiska w tej formie) została organizatorem i pierwszą kustoszką Muzeum Ziemi Lubuskiej w Gorzowie Wielkopolskim (1945-1947), a następnie etatową pracownicą WK PPS w Poznaniu (1947–1948). Później powróciła do Gorzowa i pracowała w Zakładach Mechanicznych. Zmarła 4 lutego 1951 r. w Gorzowie Wielkopolskim na skutek samobójstwa. Jego przyczyny pozostają nieznane. Została pochowana na Cm. Świętokrzyskim w Gorzowie, ale w roku 1973 została ekshumowana przez siostrę i pochowana na Starych Powązkach w Warszawie. Dziś obie Walentyna i Zofia pochowane są we wspólnej mogile na Starych Powązkach (155b)).
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych (czterokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (19 marca 1939) „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Niepodległości (2 sierpnia 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Srebrny Krzyż Zasługi (16 marca 1928)M.P. z 1928 r. nr 65, poz.