Michaił Pietrowicz Daragan, również Michał Daragan (, ur. 1834, zm. 1917 lub później) – wojskowy i urzędnik rosyjski, koniuszy dworu (1897), rzeczywisty tajny radca stanu (1910), gubernator guberni czernihowskiej (1876–1878), wołogodzkiej (1878–1879) i kaliskiej (1883–1902).
Pochodzenie Urodził się w rodzinie szlacheckiej osiadłej w guberni połtawskiej. Jego ojcem był (1800–1875), gubernator Tuły, generał porucznik, uczestnik wojen z Turcją (1828) i Polską (1830–1831), matką była (1806–1877), dyrektorka Nikołajewskiego Instytutu Sierot w Petersburgu, pedagog dziecięcy, autorka prac literackich. Miał czwórkę rodzeństwa: Iwana, Jelizawietę (matka malarki Marianny von Werewkin), Aleksandrę i Ewę. Dziadek Michaił (zm. 1860) był majorem wojsk rosyjskich.
W służbie wojskowej i cywilnej Służbę wojskową rozpoczął w 1852, pierwszy awans oficerski, na stopień porucznika otrzymał 1 czerwca 1853, służył na stanowiskach oficerskich i dowódczych w gwardyjskim pułku kawalergardów, w olwiopolskim pułku ułanów, z którym od marca 1853 do października 1854 brał udział w wojnie krymskiej, następnie służył w Pułku Strzelców Rodziny Carskiej. W 1857 skierowany do Nikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego, którą ukończył rok później, by następnie podjąć służbę w rosyjskim Sztabie Generalnym. W 1861 został kwatermistrzem 2.