Jednakże Karol VIII nie odpowiedział na papieski list. Alfons II wysłał pod dowództwem swojego brata Fryderyka flotę złożoną z sił republiki florenckiej i królestwa neapolitańskiego. Po dotkliwej porażce Alfons II przerażony złowieszczymi snami abdykował na rzecz swojego syna Ferdynanda i wstąpił do zakonu w sycylijskiej Messynie, gdzie zmarł w rok późniejKazimierz Chłędowski: Historie neapolitańskie str. 72.

Mecenat kulturalny Jako następca tronu Alfons był jednym z największych propagatorów renesansowych idei na dworze ojca. Jednym z objawów zainteresowań księcia były jego inspirowane antykiem wille La Duchessa i Poggio Reale pod Neapolem, w których zatrzymał się Karol VIII w czasie podboju królestwa w 1495 i które były opisywane przez jego kronikarzy jako „kawałki raju na ziemi”.

Według Vasariego nad freskami wilii Poggio Reale pracował Giuliano da Maiano, którego dzieła nie przetrwały do naszych czasów. Nad wystrojem willi pracowali również Pietro del Donzello i Ippolito del Donzello, którzy pokryli swoimi freskami inspirowanymi włoską roślinnością większość ścian i sufitów.