Ferdynand II (często zwany Ferrante; ur. 26 sierpnia 1469, zm. 7 września 1496) – król Neapolu w latach 1495–1496. Syn i dziedzic Alfonsa II.

Krótkie rządy Kiedy król Alfons II na wieść o porażce swojej floty w starciu z okrętami króla Francji Karola VIII i w wyniku sennych koszmarów abdykował na rzecz swojego jedynego prawowitego syna Ferdynanda, sytuacja królestwa Neapolitańskiego była zła. Dwudziestoczteroletni nowy król podejmował próby oporu przed francuskim agresorem, ale armia Karola VIII zajęła już północną część królestwa, podczas gdy neapolitańskie siły broniły rzek Liri i Garigliano za którymi znajdowały się ufortyfikowane miasta Kapua i Gaeta. Zdrada mieszkańców Neapolu sprawiła, że obrona miasta przed siłami Karola VIII stała się niemożliwa. Król Francji wszedł do Neapolu 20 lutego 1495 roku. W stolicy jedynym miejscem zdolnym do oparcia się armii francuskiej był położony na wąskim cyplu Castel dell’Ovo, który wkrótce został zniszczony przez atak francuskiej i hiszpańskiej artylerii kierowany przez Alfonsa d’Avalos d’Aquino, markiza Pescary.