Po śmierci Aleksandra VI w 1503 wrogowie Borgiów zamknęli czteroletniego Rodriga w zamku św. Anioła z resztą rodziny matki. Lukrecja często pisała do swojego syna i poprosiła brata Cezara by polecił wychowywanie chłopca rodzinie jego ojca.
Rodrigo mieszkał ze swoją ciotką Sanchą do jej śmierci w 1509 roku, kiedy to opiekę nad nim przejęła jego przyrodnia ciotka (córka Alfonsa II z jego pierwszego małżeństwa z Hipolitą Marią Sforza) Izabela, księżna Bari. Lukrecja wielokrotnie podejmowała próby przywiezienia Rodriga do Ferrary, ale wobec oporu jej męża nigdy jej się to nie udało. Często wysyłała mu prezenty, listy i kiedy skończył dziewięć lat zatrudniła dlań nauczyciela z uniwersytetu w Ferrarze. W 1506 roku Lukrecja zaaranżowała spotkanie z synem w bazylice w Loreto, do którego jednak nie doszło. W sierpniu 1512 roku Rodrigo zmarł w wieku dwunastu lat w Bari na zakaźną chorobę, która zabiła jego ciotkę. Po śmierci syna Lukrecja rozwiązała jego dwór i zwolniła służbę, a później pogrążona w żałobie udała się na miesiąc do konwentu św. Bernardyna.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Trastámara Kategoria:Urodzeni w 1499 Kategoria:Zmarli w 1512 Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzymie