Adam Henryk ToruńczykUżywa drugiego imienia i tak występuje w części literatury. (ur. 21 października 1945 w Warszawie) – polski matematyk, profesor nauk matematycznych. Specjalizuje się w topologii. Profesor zwyczajny w Instytucie Matematyki Wydziału Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego oraz w Instytucie Matematycznym PAN.
Życiorys Jest synem Henryka Toruńczyka i Romany Toruńczyk oraz bratem Barbary Toruńczyk. W 1963 zdobył brązowy medal w Międzynarodowej Olimpiadzie Matematycznej. Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1963). Studia matematyczne ukończył na Uniwersytecie Warszawskim. Pracę doktorską pt. K-szkielety i zbiory pochłaniające w zupełnych przestrzeniach metrycznych, napisaną pod kierunkiem Czesława Bessagi, obronił w Instytucie Matematycznym PAN w 1971. Habilitował się tamże dwa lata później (w 1973) na podstawie oceny dorobku naukowego i pracy pt. Gładkie podziały jedynki nieośrodkowych przestrzeni Banacha i produkty AR-ów przez przestrzenie liniowe unormowane. W 1981 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, zaś 24 kwietnia 1990 profesora zwyczajnego. W latach 1992–1998 był zastępcą dyrektora ds. naukowych IM PAN.