Jej pierwszy publiczny występ miał miejsce w Singapurze, kiedy jej nauczycielka zorganizowała występ dla wszystkich szkolonych przez siebie uczniów. Kiedy miała osiem lat, przeniosła się z rodziną do Stanów Zjednoczonych. Jej ojciec będący specjalistą z zakresu informatyki otrzymał wtedy pracę w Chicago. Zmiana miejsca zamieszkania miała też ułatwić jej rozwój artystyczny. Z powodu wyjazdu z Singapuru nie ukończyła jednak programu nauczania w akademii Yamaha.
Mając 14 lat, dzięki udziałowi w lokalnym konkursie pianistycznym, zyskała możliwość wspólnego występu ze słynnym chińskim pianistą Lang Langiem. W Chicago Symphony Center, zagrała wtedy z nim Fantazję f-moll Franza Schuberta na cztery ręce. Pobierała również lekcje gry na fortepianie podczas prowadzonych przez niego zajęć dla najbardziej uzdolnionych młodych muzyków. W tym okresie wyjechała też na międzynarodową Letnią Akademię Muzyczną dla młodych artystów, która organizowana była w mieście Lawrence. Spędzony tam czas sprawił, że po raz pierwszy zaczęła myśleć o karierze pianistki. Dopiero dwa lata później podjęła jednak decyzję o tym, by zostać profesjonalnym muzykiem. Współpracowała w późniejszym okresie z Đặng Thái Sơnem, zwycięzcą X Konkursu Chopinowskiego.