Teodor Lacki herbu własnego (zm. 1616) – rotmistrz husarski, pisarz polny litewski, alchemik.

Życiorys Pochodził z rodziny szlacheckiej Lackich herbu Lacki, osiadłej na Litwie w ziemi trockiej. Ród ten wywodził się z Wielkiego Księstwa Moskiewskiego, Teodor był wnukiem bojara , który w 1535 razem kniaziem uciekł z Moskwy i przystał na służbę króla polskiegoMaciej Stryjkowski, Kronika polska, litewska, żmudzka i wszystkij Rusi, str.107. W latach 1584–1586 przebywał we Włoszech, następnie podróżował po Francji, Niemczech, Niderlandach i Malcie. Zajmował się alchemią, w 1589 razem z Michałem Sędziwojem pracował w Rzymie nad przemianą miedzi w srebro. Służbę wojskową rozpoczął za panowania Stefana Batorego. W 1600 po wybuchu wojny ze Szwecją o Inflanty, król Zygmunt III Waza polecił Lackiego na urząd pisarza polnego litewskiego, mimo to hetman Krzysztof Radziwiłł mianował pisarzem kogoś innego. W 1601 Lacki jako towarzysz chorągwi husarskiej walczył w bitwach pod Erlaa i Kokenhausen. W następnym okresie wojny walczył pod komendą hetmana Chodkiewicza. W 1604 w bitwie pod Białym Kamieniem dowodził chorągwią husarską.