Czarny Jastrząb (ang. Black Hawk, właśc. Ma-ka-tai-me-she-kia-kiak (Makatamishokaka) ur. 1767, zm. 3 października 1838) – wódz wojenny Sauków i Lisów.
Urodził się w Saukenak, dzisiejszym Rock Island w stanie Illinois. W wieku 15 lat został „dzielnym”. Tytuł ten przysługiwał wojownikowi, który zabił lub ranił wroga. Wykazał się w walkach przeciwko plemieniu Osedżów, dzięki czemu został wodzem wojennym.
Czarny Jastrząb był wierny tradycjom swoich przodków. Nie przyjął chrześcijaństwa, zabraniał picia alkoholu. W przeciwieństwie do innych znaczących wojowników, nie wziął sobie kilku żon. Całe życie spędził z jedną kobietą – Śpiewającym Ptakiem.
W roku 1804 Amerykanie zaprosili Sauków na rozmowy pokojowe. Niektórzy wodzowie udali się do St. Louis, gdzie zostali poczęstowani alkoholem, a gubernator Terytorium Indiany generał William Henry Harrison zaproponował im podpisanie traktatu, który oddawał Stanom Zjednoczonym 6 milionów hektarów terenów plemiennych położonych na wschód od rzeki Missisipi w zamian za 2 234,5 dolara w towarach i roczną pomoc w wysokości 1000 dolarów. Dodatkowo tak długo, jak długo ziemia należała do rządu i nie została sprzedana w ręce prywatne, Indianie mogli na niej pozostać.