Iwan Akimowicz Łyczow (ros. Иван Акимович Лычёв, ur. 11 czerwca 1881 we wsi Obszarowka w guberni samarskiej, zm. 16 listopada 1972 w Moskwie) – radziecki polityk, dyplomata, działacz partyjny, zarządzający sprawami KC WKP(b) (1935-1938).
Urodzony w rodzinie chłopskiej, pracował jako palacz i pomocnik maszynisty, 1902-1905 służył w rosyjskiej flocie, 1904 kursant wyższych wojskowych kursów podoficerskich w Kronsztadzie, 1904 wstąpił do SDPRR, bolszewik. W 1905 brał udział w buncie na pancerniku "Książę Potiomkin", następnie na emigracji w Rumunii, Kanadzie i USA, 1907 aresztowany w Rumunii i zwolniony. Od 1907 do listopada 1917 w Kanadzie, USA i Szwecji, w listopadzie 1917 wrócił do Rosji, od stycznia 1918 był towarzyszem komisarza rolnictwa powiatu samarskiego, później pracownik i oficer polityczny Armii Czerwonej, od października 1918 do czerwca 1919 kierownik gubernialnego wydziału rolnictwa w Samarze. Od czerwca 1919 do sierpnia 1920 przewodniczący komitetu wykonawczego samarskiej rady powiatowej, od marca do maja 1921 przewodniczący iwaszczenkowskiego komitetu rewolucyjnego w guberni samarskiej, od maja do sierpnia 1921 przewodniczący ługaczowskiego powiatowego komitetu rewolucyjnego, w sierpniu 1921 został ranny i do listopada 1921 przebywał na leczeniu.