jedno współczesne stwierdzenie miało miejsce na wysokości 800 m n.p.m. Lokalna ludność z Panguna obserwowała te ptaki na wysokości 1100 m n.p.m., pokazali również jednego świeżo zabitego ptaka odwiedzającym wyspę obserwatorom ptaków. Głosy, które być może należały do przedstawicieli A. b. bougainvillei, słyszano w lesie porastającym bagno na nizinie. Istnieje doniesienie o gniazdowaniu w nadrzewnej termitierze. Do 2016 włącznie nie było więcej danych o ekologii i zachowaniu podgatunku nominatywnego.
Istniały zaledwie trzy okazy podgatunku A. b. excelsus, z czego ostatni pozyskano w 1953; później nie było potwierdzonych stwierdzeń aż do 1994. Ptaki tego podgatunku występują w lasach o zwartych koronach drzew na wysokości od 900–1100 m n.p.m. do przynajmniej 1550 m n.p.m. Zdają się być nieobecne w wielu dostępnych połaciach bardziej otwartych lasów, zarośli wtórnych i bambusów porastających tereny zniszczone przez cyklony i osuwiska. Mają gnieździć się w norach w ziemi, niekiedy w lasach, ale częściej w zboczach rzek.