Wyższa Szkoła Marynarki Wojennej im. Michaiła Wasiljewicza Frunzego () – radziecka uczelnia wojskowa, szkoląca kadry oficerskie dla potrzeb marynarki wojennej.
15 września 1918 w Piotrogrodzie specjalnym rozkazem powołano Kurs Kadry Dowódczej Floty, na który przyjęto 300 słuchaczy. Oficjalne rozpoczęcie kursu nastąpiło 10 października 1918 w salach byłej Szkoły Morskiej i na bazie wykładowców tej szkoły. Słuchaczami byli przede wszystkim marynarze - specjaliści, których w 4 miesiące przeszkalano w skład młodszej kadry dowódczej.
30 czerwca 1919 Kurs został przekształcony w Szkołę Kadry Dowódczej Floty z cyklem nauki trzy i pół roku i dwoma wydziałami: wojenno-morskim, przygotowującym nawigatorów, artylerzystów i minerów oraz technicznym, przygotowującym mechaników, elektromechaników i radiotelegrafistów, według przedrewolucyjnych programów. Do szkoły była przyjmowana - oprócz marynarzy - młodzież cywilna.
W październiku 1919 pierwszy oddział słuchaczy szkoły został wysłany na front, gdzie za wykazaną odwagę został wręczony sztandar, do dziś przechowywany w szkolnym muzeum.