Kladogram wedle Alba et al., 2015 Nazwę dla nowego taksonu Alba i współpracownicy zaczerpnęli z łaciny i greki. Plio oznacza po łacinie „w większym zakresie” i dostało się do tego języka z greki. Natomiast bates pochodzi bezpośrednio z języka greckiego i odnosi się do chodzenia. Autorom chodziło tutaj jednak raczej o połączenie dwóch nazw rodzajowych naczelnych, z których pierwszą jest Pliopithecus oznaczający „bardziej małpę”, przedstawiciela odrębnej rodziny Pliopithecidae również zamieszkującego Europę, a drugą Hylobates, „spacerujący w lesie lub na drzewach”, wedle polskiego nazewnictwa gibbon, zwierzę z rodziny gibbonowatych żyjące dziś w krainach orientalnej i palearktycznej. Nazwę taką uzasadnia mozaika cech prymitywnych i zaawansowanych Pliobates. Z kolei epitet gatunkowy odnosi się do Katalonii, miejsca znalezienia szczątków zwierzęcia.
Zwierzę to wydzielono do własnej, monotypowej rodziny Pliobatidae.