Autorzy opisu tego rodzaju zauważają jednak istotne różnice w stosunku do pierwotniejszych wąskonosych już w ogólnym wyglądzie czaszki: jest krótka, szeroka, wysoka.

Występuje niewielka zatoka czołowa. Kanał słuchowy zewnętrzny jest krótki, tubularny, v-kształtny u końca, o niecałkowitym skostnieniu, związany z processus postglenoideus. Otwór szyjny jest za to duży. Kanał tętnicy szyjnej przebiega bardziej poziomo i do przodu niż u człowiekowatych i Pliopithecoidae. Krótkie ectotympanicum nie jest całkowicie skostniałe. Nie występuje foramen postglenoideum. Z kolei otwór owalny leży do przodu i bocznie od trąbki słuchowej.

Alba i współpracownicy opisali twarz tej małpy jako niewielką, ale o dużym pysku, większym niż u Pliopithecoidae, przypominającym należący do Epipliopithecus, oraz oczodołach zwróconych ku przodowi. Zwrócili uwagę na przednią część kości nosowej, ułożoną równolegle do podniebienia. Otwór w kości nosowej jest mały. Występuje otwór podniebienny. Zatoka szczękowa jest natomiast duża.