516 > opis Dziegciu sosnowego..
Stosowany (preparaty recepturowe, w zakresie stężeń 2–20%Tadeusz Lesław Chruściel, Kornel Gibiński: Leksykon Leków PZWL, 1991 r. – s. 516 > opis Dziegciu sosnowego / werset > Stosowanie.), w leczeniu wielu chorób skóryStefania Jabłońska: Choroby skóry PZWL, 2005 r. > podrozdziały „Leczenie” w wymienionych jednostkach chorobowych., m.in. łuszczycy, różnego rodzaju wyprysków (egzem), zapaleniu łojotokowym skóry, świerzbiączce, grzybicach, łojotoku, twardzin, liszaju zwykłym, liszaju Wilsona (czyli liszaj czerwonym płaskim), nużycy (demodekozy), świerzbu (wchodzi w skład maści Wilkinsona). Rzadko jako komponent w lekach złożonych stosowanych w odczynach uczuleniowych skóryStefania Jabłońska: Leczenie chorób alergicznych skóry – Leki w terapii praktycznej, PZWL 1954, s. 28..
Dawniej dziegieć sosnowy stosowano doustnie jako środek wykrztuśny, odkażający przewód pokarmowy, oddechowy, układ moczowy, w przypadkach atonii żołądka i jelit. Obecnie dziegciu sosnowego nie stosuje się wewnętrznieOpis wytwórcy surowca farmaceutycznego (Pharma Cosmetic, gr.