thumb|right|Przykład zastosowania opus signinum: akwedukt koło Sewilli Opus signinum () – materiał budowlany używany w starożytnym Rzymie. Sporządzany był z dachówek potłuczonych na bardzo małe kawałki wymieszanych z zaprawą murarską, a następnie ubijanych za pomocą odpowiedniego ubijakaSignīnum Opus. Harry Thurston Peck, Harpers Dictionary of Classical Antiquities (1898). . Pliniusz w swojej Historii naturalnej opisuje jego produkcję: „Nawet uszkodzona ceramika była wykorzystywana. Okazało się, że potłuczona na proch i wymieszana z wapnem, stawała się twardsza i trwalsza niż inne materiały o podobnej naturze, tworząc cement znany jako signine, szeroko używany do wykonywania podłóg w domach”
Pochodzenie i rozprzestrzenienie Technika ta została wynaleziona w północnej Afryce przed 256 r. p.n.e. i rozprzestrzeniła się stąd na Sycylię, a w końcu na Półwysep ApenińskiThe Decorated Pavements of Morgantina II: The Opus Signinum. Author(s): Barbara Tsakirgis. American Journal of Archaeology, Vol. 94, No. 3 (Jul., 1990), pp. 425-443. Archaeological Institute of America. https://www.jstor.org/stable/505795 Accessed 02/09/2009 10:48The houses at Kerkouane on Cap Bon in Tunisia have opus signinum floors. The floors must date before 256 B.C., since the town was destroyed in that year by Regulus. Kerkouane I 79. H.