Prosz Pierczewicz Proszjan (ros. Прош Пе́рчевич Прошья́н, ur. 22 kwietnia 1883, zm. 16 grudnia 1918 w Moskwie) – rosyjski działacz socjalistyczny pochodzenia ormiańskiego, lewicowy eserowiec, ludowy komisarz poczt i telegrafów RFSRR (1918).
Życiorys 1902–1905 studiował na Wydziale Prawnym Uniwersytetu Noworosyjskiego w Odessie, z którego został usunięty, 1903–1917 był członkiem partii eserowskiej, a od grudnia 1917 należał do lewicowych eserowców. W 1905 aresztowany i skazany na 6 lat katorgi (karę odbywał m.in. w Butyrkach) w 1910 zbiegł. Ponownie aresztowany i skazany 3 lata katorgi, w 1913 skazany na zesłanie na Wschodnią Syberię, zdołał zbiec za granicę, skąd po rewolucji lutowej 1917 wrócił do Rosji i został redaktorem gazety Socyalist-riewolucyonier.
Po kryzysie czerwcowym aresztowany przez Rząd Tymczasowy Rosji, ale wkrótce zwolniony. Został wykluczony z Partii Socjalistów-Rewolucjonistów. Od listopada 1917 członek WCIK, zastępca członka Prezydium WCIK. Od grudnia 1917 do śmierci członek KC Partii Lewicowych Eserowców, od 4 stycznia do 15 marca 1918 ludowy komisarz poczt i telegrafów RFSRR, od 20 lutego 1918 członek Tymczasowego Komitetu Wykonawczego Rady Komisarzy Ludowych RFSRR, od 4 marca 1918 komisarz polityczny Wyższej Rady Wojskowej.