Nikołaj Pawłowicz Glebow-Awiłow (ros. Николай Павлович Глебов-Авилов, ur. w Kałudze, zm. 13 lipca 1937) – radziecki polityk, działacz partyjny, ludowy komisarz poczt i telegrafów Rosyjskiej Republiki Radzieckiej (1917).

Życiorys Od 1904 członek SDPRR, bolszewik, uczył się w szkole partyjnej w Bolonii, w 1908 aresztowany i skazany na zesłanie do guberni tobolskiej (Jałutorowsk i Tara), zwolniony. W 1915 ponownie aresztowany, skazany na zesłanie do Kraju Narymskiego, skąd w lutym 1917 zbiegł, został członkiem Newskiego Komitetu Rejonowego SDPRR(b) w Piotrogrodzie, od kwietnia do października 1917 członek Piotrogrodzkiego Komitetu SDPRR(b), był również członkiem Komitetu Wykonawczego Piotrogrodzkiego Komitetu SDPRR(b). Od kwietnia do października 1917 redaktor pisma „Wiestnik Profsojuzow” w Piotrogrodzie, od 12 maja do 16 sierpnia 1917 zastępca członka KC SDPRR(b), od 9 listopada do 22 grudnia 1917 ludowy komisarz poczt i telegrafów Rosyjskiej Republiki Radzieckiej, od grudnia 1917 do lutego 1918 pomocnik komisarza Banku Narodowego Rosyjskiej Republiki Radzieckiej. W styczniu 1918 komisarz obrony rewolucyjnej Pskowa, w lutym-marcu 1918 komisarz Komitetu Obrony Piotrogrodu, w kwietniu-maju 1918 główny komisarz Floty Czarnomorskiej, od lipca 1918 do marca 1919 redaktor odpowiedzialny pisma „Trud”.