Izba Gmin na prośbę czterech członków sądu uchwaliła zwolnienie ich z przysięgi zachowania tajemnicy, celem wystąpienia w obronie Bynga, ale Izba Lordów odrzuciła tę propozycję.

Premier William Pitt Starszy zdawał sobie sprawę, że Admiralicja jest współwinna klęski odsieczy i utraty Minorki, a skazanie Johna Bynga ma odwrócić uwagę od popełnionych przez nią błędów. Związany był jednak koalicją polityczną ze zwolennikiem wykonania wyroku, lordem Newcastle i nie mógł w tej sprawie interweniować. Wystosował jedynie kolejna prośbę do króla o złagodzenie wyroku. Jerzy II także tę propozycje odrzucił, gdyż znajdował się w konflikcie z premierem w związku z różnicą zdań na temat polityki wobec swojego dziedzicznego elektoratu hanowerskiego.

Surowość wyroku wywołała konsternację we flocie i w kraju oraz sprzeciw wobec uczynienia z Johna Bynga kozła ofiarnego. Pomimo kolejnej prośby Izby Gmin król Jerzy II nie zmienił swej decyzji.

W dniu 14 marca 1757 r. na wodach cieśniny Solent w pobliżu Portsmouth okręt HMS „Monarch” został otoczony innymi okrętami floty, a ich załogi otrzymały rozkaz stawienia się na pokładach.