Jakiś czas później zwierzęta obudziły się i zobaczyły martwego pana. Winą obarczyły zająca, który miał pełnić wartę, i chciały go zabić. Jednak zając powiedział, że jest w stanie wskrzesić zmarłego za pomocą magicznego korzenia. Korzeń rzeczywiście pomógł, po roku myśliwy doszedł do siebie.
Po wyzdrowieniu, myśliwy udał się do stolicy, gdzie miał się odbyć ślub księżniczki i marszałka. Zatrzymał się ze zwierzętami w karczmie. Założył się z karczmarzem, że zje chleb z królewskiego stołu, i wysłał po niego zająca. Księżniczka rozpoznała zająca po części naszyjnika, i wydała mu bochenek. Następnie myśliwy wysyłał kolejne zwierzęta po kolejne potrawy z królewskiego stoły: mięso, warzywa, słodycze i wino.
Król zainteresował się, co znaczą dziwne wizyty zwierząt. Księżniczka, związana przysięgą, która wymógł na niej marszałek, nie mogła odpowiedzieć, ale poradziła, by król sprowadził pana tych zwierząt. Na rozkaz króla, myśliwy stawił się w pałacu i ujawnił kto naprawdę zabił smoka. Księżniczka wszystko potwierdziła. Marszałek został stracony (rozerwany wołami), a myśliwy i księżniczka wzięli ślub.
Szczęście nie trwało długo. Myśliwy podczas polowania zapuścił się wraz ze swoimi zwierzętami do przeklętego lasu.