insolens Hume, 1874Południowy Tybet i Junnan, Mjanma. Dziób bardziej zakrzywiony, a szare partie upierzenia ciemniejsze niż w przypadku pozostałych podgatunków. Dźwięki wydawane przez tego ptaka mają wyższy ton niż głos podgatunku nominatywnego.bezramki
Status zagrożenia IUCN uznaje wronę orientalną za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Całkowita liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako bardzo liczny. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istnienie poważnych zagrożeń dla gatunku BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie stabilny.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne Mapa występowania – Avibase
Galeria zdjęć – iNaturalist.org Galeria zdjęć – Global Biodiversity Information Facility Dźwięki wydawane przez wronę orientalną i jej podgatunki – xeno-canto.org Wygląd piór wrony orientalnej – featherbase.info Drzewo filogenetyczne – OneZoom
Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Krukowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1817 roku Kategoria:Taksony opisane przez Louisa Pierre’a Vieillota