Decyzją komisji sportowej PZLT z 20 lipca 1937 zawodnicy Klubu Sportowego Pogoń Katowice, Kazimierz Tarłowski i Walenty Bratek, zostali ukarani dyskwalifikacją na okres 18 miesięcy, tj. do 20 stycznia 1939, za swoje zachowanie podczas meczu przeciwko tenisowej parze rumuńskiej w meczu w Czerniowcach, gdzie obaj wyszli na kort w stanie nietrzeźwym, a podczas gry zachowywali się niewłaściwie, używając m.in. obelżywych słów.
Poza trenowaniem tenisa, w porze zimowej uprawiał hokej na lodzie, był bramkarzem klubu Dąb Katowice, reprezentacji Śląska i reprezentacji Polski. Był w kadrze narodowej na turnieju Mistrzostw Świata 1938.
Podczas okupacji niemieciej w czerwcu 1941 jego żoną została Irena Chrzanowska. Według stanu z połowy 1941 zajmował się trenowaniem tenisistów wniemieckim klubie DTSG Krakau (Die Deutsche Turn- und Sportgemeinschaft Krakau). W 1943 był dyrektorem schroniska na Turbaczu.
Według treści inskrypcji nagrobnej zmarł 31 lipca 1944 w Krakowie (inna wersja mówiła o śmierci w 1943 w Auschwitz). Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Przypisy
Kategoria:Hokeiści Dębu Katowice Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polscy tenisiści Kategoria:Reprezentanci Polski w hokeju na lodzie Kategoria:Sportowcy Pogoni Katowice Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 1944