Ten ptak nie został wytresowany, tylko złamany”, przy czym wpoił Jace’owi myśl „kochać to niszczyć, a być kochanym to znaczy zostać zniszczonym”. Od tego czasu Jace nie płakał. W wieku 10 lat był świadkiem upozorowanego zabójstwa Valentine i został wysłany do Instytutu w Nowym Jorku, gdzie jego wychowaniem zajęli się Maryse i Robert Lightwood. Nie stosowali przemocy, pokochali Jace’a jak własnego syna. Valentine wysłał go tam, bo wiedział, że Hodge ze strachu nie odmówi mu pomocy. Jace poznał tam dzieci Lightwoodów, Aleca i Isabelle, a później Maxa. Dużo czasu spędzał z Hodge’em, który nauczał dzieci Lightwoodów, choć jak się potem okazało, jako jedyny wiedział, że nie jest synem Waylanda i był w zmowie z Valentinem.
Jego najlepszy przyjaciel i parabatai, Alec, był w nim zakochany, o czym Jace wiedział, chociaż mu tego nie mówił. Jace bardzo mu ufał i często go bronił. Często przekomarzał się z Izzy, ale był wobec niej opiekuńczy. Max, najmłodszy spośród jego rodzeństwa, był bardzo przez Jace’a kochany. Gdy Jace przyszedł do Lightwoodów, jedyne co przyniósł, to był drewniany żołnierzyk, z którym się nie rozstawał. Pewnej nocy Isabelle zauważyła, że Max go trzyma w rączce;