W 1934 roku kamienica stanowiła własność Zjednoczenia Kolejowców Polskich. W 1935 roku część parteru pełniła funkcje portierni, a na pozostałej części działała restauracja, którą prowadzili Renz i Ścierski. Pozostałe pomieszczenia przeznaczone były do celów magazynowych, mieszkalnych, sanitarnych oraz służbowych, m.in. miała tu siedzibę Kasa Zasiłków Pośmiertnych„Księga adresowa miasta Wielkich Katowic 1935/36 r.”, wyd. dr. E. Kwaśnik, Katowice, s. 55. Na poddaszu znajdowało się archiwum. Obecnie na parterze kamienicy znajdują się lokale handlowo-usługowe, a na pozostałych piętrach znajdują się mieszkania.
Architektura W przeszłości w parterze kamienicy znajdowały się cztery witryny sklepowe i dwa osobne wejścia. Pozostałe kondygnacje miały po osiem okien oraz balkony. Pierwotna bryła budynku została zachowana, aczkolwiek elewacja kamienicy wielokrotnie ulegała zmianom.
Obecnie kamienica składa się z czterech kondygnacji i poddasza użytkowego. Od strony ul. T. Kościuszki elewacja budynku jest sześcioosiowa na pierwszej kondygnacji oraz ośmioosiowa na pozostałych trzech kondygnacjach. Kamienica cechuje się niesymetrycznymi elewacjami i posiada płaski dach.