Pod koniec tego roku następca tronu zmarł na bliżej nieznaną, zakaźną chorobę.

Pogrążony w żalu po śmierci syna, Antioch II postanowił wydać Laodikę za kolejnego z jej braci, niedawno mianowanego następcą tronu Seleukosa. Młody książę szybko został współwładcą ojca i przejął większą część jego administracyjnych obowiązków. Z tego małżeństwa pochodziła trójka dzieci - Antioch, Demetriusz I Soter i Laodika V.

W 187 p.n.e. Antioch III zmarł na przywleczoną z Hindukuszu zarazę. Seleukos został królem i wraz z żoną władali rozległymi połaciami od Syrii do Indii w latach 187–175 p.n.e. Po dwunastu latach wspólnego panowania Seleukos IV został zamordowany przez zaufanego ministra pozostawiając nieletnie jeszcze dzieci. Przez kilka następnych lat Laodike sprawowała funkcję regentki – pochodząca z tamtych czasów moneta ukazuje Laodike IV, jej syna Antiocha i Seleukosa IV w pozycji współwładców.

Po śmierci Seleukosa IV, Laodike po raz trzeci wyszła za mąż za swojego najmłodszego brata Antiocha IV Epifanesa, który przez cały czas regencji sprawował opiekę nad Antiochem. Po tym jak chłopiec osiągnął pełnoletniość, wuj najpierw go adoptował, a później zamordował w 170 p.n.e.