W 1832 roku klasztor został zlikwidowany przez władze carskie. W 1836 roku mieszkało we wsi jedynie 6 mieszkańców. W 1914 roku – 62.
Obecnie we wsi funkcjonują: sklep, poczta, dom kultury, biblioteka, filia szkoły muzycznej, szkoła podstawowa i przedszkole.
Dawny dwór mały|Dwór w dwudziestoleciu międzywojennym Stary dwór zbudowany z przepołowionych bali, układanych na mech, spłonął na początku XIX wieku. Dwie stare oficyny przetrwały do II wojny światowej. Po pożarze w oficynach mieszkali właściciele przez kilkadziesiąt lat.
W połowie XIX wieku wzniesiono nowy dwór, prawdopodobnie zaprojektowany przez wileńskiego architekta Łubę. Był to parterowy, dziewięcioosiowy dom, o podwyższonej trzyosiowej części środkowej, do której od strony podjazdu przylegał duży, czterokolumnowy portyk zwieńczony gładkim, trójkątnym szczytem. Po stronie ogrodowej znajdował się drewniany taras otoczony balustradą. Dwór był przykryty gładkim, gontowym czterospadowym dachem. Układ wnętrz był dwutraktowy z wąskim korytarzem w prawym skrzydle.
Dom był otoczony przez niewielki, dwuhektarowy park, na który składały się dwa trawniki otoczone drzewami. Od strony ogrodu trawnik dochodził do prostokątnego stawu.
Dwór istniał jeszcze w 1952 roku. Dziś widać jedynie ruiny oficyn.
Majątek w Koniuchach jest opisany w 2. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.
Przypisy
Kategoria:Wsie w rejonie wołkowyskim