Ze stanowiska wicestarosty sokalskiego we wrześniu 1937 został mianowany kierownikiem starostwa powiatu kolbuszowskiego. Następnie sprawował stanowisko starosty powiatu kolbuszowskiego od 1938 do 1939Według tego źródła już w grudniu 1937 był określany jako starosta kolbuszowski. . W tym czasie został przewodniczącym zarządu Powiatowego Komitetu Pomocy Dzieciom i Młodzieży, był prezesem miejscowego oddziału Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, prezesem zarządu okręgowego Ochotniczej Straży Pożarnej. Był członkiem zarządów Towarzystwa Przyjaciół Związku Strzeleckiego, Ligi Morskiej i Kolonialnej.
Po wybuchu II wojny światowej przedostał się przez San na wschód. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został wywieziony w głąb Związku Radzieckiego. Na tereny polskie powrócił wraz z Ludowym Wojskiem Polskim.
W 1958 zamieszkiwał w Szczecinie. Był żonaty, miał syna Jerzego. Zmarł 17 listopada 1974. Został pochowany na Cmentarzu Bronowickim w Krakowie (kwatera XI-5-7).