Wśród nastolatków występują również różnice ze względu na płeć (na korzyść dziewcząt) oraz status społeczno-ekonomiczno-kulturowy (samoocena w zakresie umiejętności przyjmowania perspektywy uczniów o najwyższym statusie jest wyższa niż uczniów o najniższym statusie).
Przyjmowanie perspektywy a empatia Przyjmowanie perspektywy to tylko i wyłącznie proces przyjęcia innego punktu widzenia. Możemy na przykład – przyjmując perspektywę innej osoby – wyobrazić sobie jej myśli i uczucia. Nie musi to jednak prowadzić do empatii (współodczuwania). Może ono mieć miejsce dopiero w wyniku procesu przyjmowania perspektywy. DavisDavis, M.H., (1983). Measuring individual differences in empathy: Evidence for a multidimensional approach. Journal of Personality and Social Psychology, 44, 113-126. ilustruje tę różnicę, cytując osiemnastowiecznego szkockiego filozofa Adama Smitha oraz dziewiętnastowiecznego antropologa i socjologa Herberta Spencera. Zarówno Smith, jak i Spencer opisali przyjmowanie perspektywy jako „reakcję poznawczą, intelektualną” a empatię, jako „reakcję emocjonalną” (p. 113). Rozróżnienie to jest jednak często pomijane, a przyjmowanie perspektyw mylone z empatią.