Tło wydarzeń Mosul tradycyjnie zaliczał się do miast Iraku, w których największą popularnością cieszył się konserwatywny islam sunnicki, zaś ideologie lewicowe, takie jak komunizm czy baasizm odrzucano. Sympatyzowały z nimi jedynie lokalne społeczności kurdyjska i żydowskaM. Farouk-Sluglett, P. Sluglett, Iraq, s. 66.. Dla dominujących w życiu politycznym Mosulu wielkich posiadaczy ziemskich obalenie irackiej monarchii w lipcu 1958 było bezpośrednim zagrożeniem dla ich interesówM. Farouk-Sluglett, P. Sluglett, Iraq, s. 67.. Natomiast żołnierze i oficerowie stacjonujący w miejscowym garnizonie, nawet jeśli poparli rewolucję, mogli być niezadowoleni z powodu współpracy jej przywódcy, premiera Iraku Abd al-Karima Kasima, z Iracką Partią Komunistyczną i iracką gałęzią partii Baas. Ich niechęć mógł również budzić fakt, że Kasim po rewolucji utworzył cywilny rząd, a nie rząd wojskowych (jak stało się po rewolucji Wolnych Oficerów w Egipcie, która była wzorem dla irackich spiskowców). Antyrządowe nastroje w mosulskim garnizonie wzrosły jeszcze po tym, gdy brygadier Abd as-Salam Arif, panarabista, jeden z najbliższych współpracowników Kasima w lipcu 1958, został wyeliminowany z elity władzy i skazany na śmierć (wyrok został zamieniony na więzienie).