Obok prawdy – polski dramat psychologiczny z 1964 roku w reż. Janusza Weycherta. Fabuła Na pewnej kopalni dochodzi do wypadku w wyniku którego traci życie Sieczka – jeden z górników. Jest to prosty chłop z biednej wsi, który przybył na kopalnię aby zarobić pieniądze na powiększenie gospodarki. Sprawcą wypadku jest Zyga – jeden z pracowników kopalni, który mając za rozrywkę ciągłe naśmiewanie się z wiejskiego pochodzenia Sieczki, w pewnym momencie, kolejną drwiną powoduje błędne przesłanie przez Sieczkę sygnału z windy do maszynowni, w wyniku czego Siczka spada w czeluść szybu. Nadzorujący pracę Sieczki i będący świadkiem całego zajścia technik Łopot postanawia osłaniać Zygę – wie, że zmarłemu nic już życia nie przywróci. Jako człowiek podobnie jak Sieczka pochodzący z biednej wsi i rozumiejący jego aspiracje chce również aby jego matka otrzymała odszkodowanie za syna, którego wypłacenie w wypadku wyjawienia prawdy byłoby wykluczone. Matka Sieczki otrzymuje odszkodowanie, a jej syn zostaje pogrzebany z górniczym ceremoniałem. Jednak w sprawie wypadku zostaje wszczęte prokuratorskie dochodzenie, w którym, jako nadzorujący przebieg robót głównym oskarżonym jest Łopot. Dzięki zręcznemu obrońcy i braku dowodów jego winy Łopot zostaje uniewinniony.