Protestujący postawili kategoryczne ultimatum: zażądali wznowienia prac komisji i publicznych wysłuchań dotyczących paktu; w przeciwnym razie zapowiedzieli kontynuowanie okupacji sali aż do 21 marca, blokując zaplanowane na ten dzień ostateczne głosowanie. O poranku władze rządowe zadecydowały o odcięciu dopływu prądu i wody do budynku. Ówczesny premier rządu Jiang Yi-huah wydał rozkaz ewakuacji siłowej, jednak nie zdołano go w pełni zrealizować.
Krótko po rozpoczęciu okupacji, by otoczyć teren i utrzymać kordon bezpieczeństwa, na teren Tajpej ściągnięto wielotysięczne oddziały prewencji z całego kraju. Sytuacja uspokoiła się częściowo 20 marca, kiedy to bezpartyjny przewodniczący Yuanu Ustawodawczego Wang Jin-pyng obiecał, że wobec protestujących wewnątrz budynku nie zostanie użyta przemoc policyjna.
Następnego dnia, 21 marca, przewodniczący parlamentu odmówił bezpośredniego spotkania z prezydentem Ma Ying-jeou i premierem oświadczając, że głowa państwa w pierwszej kolejności powinna wysłuchać postulatów swoich obywateli. Dzień później premier Jiang wyszedł przed budynek, by przemówić do tłumów, ale twardo zakomunikował, że władza wykonawcza nie ma w planach całkowitego wycofania się z umowy handlowej.