Zamiast tego demonstranci ogłosili manifest adresowany bezpośrednio do ustawodawców, apelując o natychmiastowe podpisanie oficjalnych obietnic dotyczących przyjęcia proponowanych rozwiązań mechanizmów kontroli obywatelskiej, co miałoby zablokować wprowadzenie paktu w kształcie planowanym przez rządzącą administrację.

Marsz poparcia Jako odpowiedź na brak porozumienia ze stroną rządową, Lin Fei-fan zmobilizował obywateli do udziału w wielkiej demonstracji zorganizowanej w centrum stolicy 30 marca. Tłumy zebrały się na bulwarze Ketagalan, prowadzącym prosto od Kancelarii Prezydenta do gmachu parlamentu. Organizatorzy oszacowali, że tego dnia w marszu pokojowym wzięło udział bezprecedensowe pół miliona obywateli Tajwanu (policja szacowała tłum na 116 tys. uczestników). Oficjalnego poparcia marszowi udzieliło m.in. 22 prominentnych tajwańskich organizacji pozarządowych. Tego samego dnia po południu odbyła się także mniejsza demonstracja kontestująca postulaty studentów i popierająca decyzje rządu, jednak kontrprotestujący rozeszli się na długo przed rozwiązaniem właściwego marszu. 1 kwietnia w okolicy parlamentu zjawiła się zorganizowana, nacjonalistyczna grupa zwolenników unifikacji z Chinami pod przewodnictwem Changa An-lo, czołowego szefa lokalnej mafii. Ich obecność wzbudziła znaczne obawy, aczkolwiek ostatecznie nie doszło do większych prowokacji wobec okupujących budynek studentów.

Rozwiązanie