August Starzeński (ur. 2 kwietnia 1889, zm. ?) – podpułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 2 kwietnia 1889 jako syn Wiktora. Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Od listopada 1919 roku do grudnia 1921 roku był attaché wojskowym przy Poselstwie Polskim w Brukseli. Za ten okres służby otrzymał pochwałę ministra spraw wojskowych oraz „uznanie naczelnych władz wojskowych belgijskich”, czego wyrazem było nadanie mu przez Króla Belgów Alberta I Krzyża Oficerskiego Orderu Korony. 15 lipca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu majora, w kawalerii, w grupie oficerów byłej armii gen. Hallera.
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 78. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 roku - kawalerii). W latach 1923–1924 był ponownie attaché wojskowym przy Poselstwie Polskim w Brukseli, pozostając oficerem nadetatowym 2 Pułku Ułanów Grochowskich w Suwałkach. W tym czasie przysługiwał mu, obok stopnia wojskowego, tytuł oficera przydzielonego do Sztabu Generalnego. Z dniem 1 listopada 1924 roku został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza IV Kursu Doszkolenia.