W 2014 Schodde i Christidis utworzyli dla tych gatunków nową rodzinę Melampittidae, a czarniaka dużego umieścili w nowo zdefiniowanym rodzaju Megalampitta.
Występowanie Rodzina czarniaków obejmuje gatunki występujące endemicznie na Nowej Gwinei.
Morfologia Oba gatunki czarniaków posiadają całkowicie czarne upierzenie, długie, silne nogi i są podobne do kurtaczków. Pióra na czole nastroszone. Czarniak mały mierzy 18 cm i waży ok. 30 g, natomiast czarniaka dużego cechuje zdecydowanie większa masa ciała, około 205 g, długość ciała wynosi 29 cm. Posiada także mocniejsze lotki i sterówki, prawdopodobnie jako przystosowanie do przebywania w wapiennych jaskiniach. Nie występuje dymorfizm płciowy, jedynie u czarniaka małego samca cechuje czerwona tęczówka, a samicę brązowa.
Ekologia i zachowanie Czarniaki zamieszkują górskie lasy deszczowe. Czarniak mały występuje do wysokości 3500 m n.p.m., zazwyczaj 2000–2800. Czarniak duży zasiedla jedynie tereny pokryte wapieniem, na którym zarówno przebywa, jak i gniazduje. Oba gatunki są endemiczne dla Nowej Gwinei, przy czym rzadszy jest M. gigantea. Pożywienie stanowią głównie bezkręgowce, jednakże jest to pewne jedynie w przypadku czarniaka małego.