Wszystkie zakłady pracy zostały patronem jakiegoś koła sportowego zgodnego ze swoją branżą zrzeszenia - wspierając go finansowo, materiałowo lub zatrudniając sportowców na etatach prawdziwych lub fikcyjnych.
Po śmierci Iosifa Stalina, w procesie destalinizacji, w marcu 1955 pozwolono klubom ponownie używać nazw innych niż zrzeszeniowe i stopniowo większość klubów wróciła do swoich poprzednich nazw. Kluby, które nie istniały przed wprowadzeniem zrzeszeń albo wymyślały nowe nazwy, albo pozostawały przy zrzeszeniowych. Przywrócono samodzielność klubów sportowych jako stowarzyszeń. Zrzeszenia po przekształceniu w federacje sportowei przetrwały do końca PRL, nie odgrywając już tak istotnej roli jak w latach 1949-55. Niektóre z nich istnieją nadal (np LZS).
Przykłady Cracovia - Ogniwo Kraków, później Sparta Kraków Garbarnia Kraków - Związkowiec Kraków, później Włókniarz Kraków Lechia Gdańsk - Budowlani Gdańsk Legia Warszawa - CWKS Warszawa Lublinianka Lublin - OWKS Lublin, później GWKS Lublin Naprzód Lipiny - Stal Lipiny Okocimski Brzesko - Spójnia Brzesko, później