Dzięki wsparciu Gogi w latach 1937–1938 Gigurtu pełnił przez trzy miesiące funkcję ministra przemysłu i handlu.

W kwietniu 1938 powracający do władzy Karol II przywrócił Gigurtu miejsce w Najwyższej Radzie Ekonomicznej. W listopadzie 1939 objął stanowisko ministra robót publicznych i komunikacji, które sprawował do czerwca 1940. 9 września 1939 Gigurtu został wysłany przez króla do Berlina, gdzie spotkał się z Hermannem Göringiem zapewniając go, że Niemcy powinni zaufać Rumunii w obliczu nadchodzącego konfliktu z ZSRR. 1 czerwca 1940 objął resort spraw zagranicznych, które sprawował przez trzy tygodnie. Był zwolennikiem zbliżenia z Niemcami i zwiększenia dwustronnej wymiany towarowej. W czasie kryzysu politycznego wywołanego ultimatum ZSRR z żądania terytorialnymi wobec Rumunii (Besarabii i północnej Bukowiny) Gigurtu odpowiadał za przyjęcie ultimatum Kremla.